Sluis 21-05-2011

Zeer bekoorlijke natuur en o zo rustig “Rondje Sluis.

Een stralend lentezonnetje en een licht briesje begeleiden ons naar het aantrekkelijk grensdorpje Sluis. Een prachtig gemeente met een bewogen geschiedenis, zijn vele winkeltjes en boetiekjes, leuke terrasjes, en eethuisjes zijn uitstekende troeven voor een bezoek. Maar deze keer zijn we er om te wandelen, en dan nog bij een gloednieuwe wandelclub. Een enthousiast groepje wandelaars bestaande uit de wandelvrienden, Theo Dierikx, Theo van de Veire, Eric Engelen, Aldert Schol, en Huib van Iwaard, werkten het idee uit om een wandelclub voor de regio uit te werken. Zij sloten zich aan bij de N.W.B./ZWB, maar legden meteen ook een samenwerkingsverband met het Belgische Aktivia. Hun tweede doel was ook een beetje hun streek te promoten en in de kijker te plaatsen. Helemaal onbekend waren zij echter niet want op verschillende Belgische organisaties waren zij reeds opgemerkt. Een eigenaardigheid is wellicht hun niet alledaags klinkende naam, wij vroegen een woordje uitleg.

Wel hier in de streek is er praktisch altijd behoorlijk wat wind, en als die ergens gaan stappen kijken zij eventjes naar de windrichting en maken dat zij die voor zijn en zo ontstond de link naar de naam. Wat ook opvalt zijn de geplande avondwandelingen is daar een bepaalde reden voor. Wel ja het is de bedoeling om de mensen en vooral de jeugd te laten kennis maken met het wandelen in een kortere impressie en zo proberen de mensen warm te maken voor het wandelen, zo bevestigde ons Aldert Verhelst secretaris van de Z.W.B. Bij de startplaats is het een drukte van jewelste en het is behoorlijk zoeken naar een parkeerplaats. Maar ja wat wil je als plots iedereen bij je wil zijn, en er op de hoop toe nog een internationaal voetbal tornooi plaatsvindt dan is het hek helemaal van de dam. Maar het is gelukt en wij schrijven ons in voor het 15km parkoers “ Rondje Sluis “.

Amper vertrokken en een trapje rechts brengt ons op de hoger gelegen dijk of vestiginswal en stappen de in restauratie zijnde Oostpoort over. Het hoger gelegen pad biedt ons een mooie gelegenheid om een prachtig zicht te krijgen op het eeuwenoude Sluis, maar ook een prachtig zicht op het hinterland. Het is een zeer genietbaar kronkelend pad, en niet alleen een gouden lentezonnetje begeleidt ons, maar ook onze gevederde vrienden laten vanuit de struiken hun liedjes beluisteren. Op deze dijk een voor ons niet alledaagse vaststelling, want hoog op een paal vinden wij een koppel broedende ooievaars. Aan de Westpoort dalen wij eventjes af om een eindje langs het water te stappen en via de voetgangersbrug het water over te stappen, een dubbel ophaalbrug met name de Parma-brug, die een nostalgische indruk meegeeft. Het wordt een zwerftocht door een rustige en zeer bekoorlijke natuur. Na een poosje vinden wij pal op de grens onze eerste rustpost in een tent achter de frituur waar wij rustig kunnen zitten en ons naar believen van alles kunnen bevoorraden.

Na de rust brengt ons een heerlijke dreef naar het kleine dorpje ST. Anna ter muiden, het is een piepklein dorpje, een grote kerk en raadshuis en een prachtig dorpspleintje en smalle huisjes.

Een echte parel door zijn kleinschaligheid en eenvoud, machtig mooi.

Buiten het dorp mogen wij de St. Jansdijk op en het begint zeer warm te worden, welgekomen gasten zijn de stukken lindedreven die ons eventjes in de schaduw brengen die ons wat soulaas geeft. Ook valt het op dat wij voortdurend aan het flirten zijn met de Belgisch-Nederlandse grens, stellen wij vast aan de hand van een grenspaal een vijftgtal meter in het land.

Een ander aantrekkelijke pleisterplaats is die van het Retanchement, ook zo een stemmig plaatsje, een prachtig dorpspleintje een heerlijk terras en een windmolen, gans het plaatsje een prentkaart zicht waardig, machtig mooi en rustig. Op de terreinen van de plaatselijke ruitervereniging benutten wij onze tweede rustpost.

Na de rustpost komen wij via een trapje terug de dijk op door het natuurgebied Zeeuws landschap via een schelpenpad. Het is ook nu weer een machtig stukje natuur tussen de hagen van de vlierbes door om even later vlak bij de windmolen te komen, even de baan dwarsen en terug het schelpenpaadje te vervolgen. Op dat lange kronkelende pad vinden wij tal van zitbanken waar wij eventjes kunnen verpozen en genieten van een mooi panorama, en zo komen wij stilaan naar het eindpunt van een echt rustig aantrekkelijke natuurwandeling.

Achteraf hadden wij nog een gesprek met alleen tevreden mensen van de organisatie, aanvankelijk gemikt op 350 deelnemers, konden zij met 1050 dit aantal ruim overschrijden en zeg maar deze wandelhoogdag afsluiten.

Gasten jullie ingangsexamen was geslaagd, proficiat en van harte dank voor jullie gastvrije inzet, hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.

Kastaar ( Walter Algoedt )